İçimdeki Deli - Sigara Bağımlılığı - Kurtuluş Yolunda Bana Katıl - (1)

Başlık tam da konuyu yansıtıyor. Bile bile ve zararlara rağmen neden, değil mi?

Hadi gelin, sigarayı bırakma yolculuğumda bana eşlik edin. Birlikte yazalım, yorumlayalım ve etkileşim halinde birbirimize bir faydamız olsun. İçimizde sanki bir deli yaşıyor gibi gelmiyor mu size de? Onca mantıklı kararınıza rağmen sizi, özellikle tek bir konuda hep yanıltan bir başkası varmış gibi değil mi? Bu bir deliden başkası olamaz, değil mi? :)

Bugün 4. gün ve oldukça keyifli ve motive bir şekilde kurtuluş yolunda ilerliyorum. 5. gün olur mu, 50.gün gelir mi bilemem ama tüm samimiyetimle olan biteni yazacağım.

Daha önce ve bundan 3 yıl kadar önce, 2 yıllık bir sürede bırakmıştım ve son 1 yılda yeniden başlamıştım. Yaklaşık 20 yıllık bir içiciyim ve 26 yaşından beri bu zehri vücüduma vermeye devam ettim; bir şekilde, her nasılsa, olanlar oldu diyelim...

Konunun derinliklerine inmeden önce bu blog'da yazmanın amaçlarını biraz açayım. Gençliğin ilk yıllarında, bana birşey olmaz kabilinden düşündüğüm yıllarda, tüm sigara olumsuzluklarını bilmeme rağmen "Nasıl olsa bırakırım, şuncacık şey mi bağımlılık yapacakmış, hem bu güzel birşey, tadı da güzel ki..." diyerek yaklaşık 10 yıl geçmişti bile... Sonraki 10 yıl ise sürekli olarak bırakmaya çalışarak geçmişti. Ve günümüz!

Yani bundan 10 yıl önce nasıl birşeyin pençesinde olduğumu net olarak anlamıştım. Geç mi anladım erken miydi herkesin yorumu farklı olabilir. Neyse, bu son 10 yılda günlük, 3-5 günlük, 2 haftalık derken en uzun bırakma sürecim 4 ay olmuştu. Ancak, sonuç malum! Halen başaramamışım demek ki!

Bırakmak için her yolu denedim diyemem. Ama bazılarını yazabilirim. Tamamen irade ve inat yöntemi (Bu ismi ben verdim), şampiks ve benzeri birkaç ilaç, nikotin bandı, nikotin sakızı ve psikoterapi yöntemlerini denedim. Bu noktada söylemeliyim, sakın ola "Demek bende de işe yaramayacak..." yanılgısına kapılmayın. Burası sadece tecrübe paylaşımı ve benzer bir yoluculuk için birbirimize yol gösterme yeri... Dediğim gibi halen "bıraktım" diyemiyorum. Bu yöntemleri de konuşabiliriz, merak ettiklerinizi yorumlara yazabilirsiniz.

Evet, yazmamın amacı etkileşim yaratmak ve bırakma yolunda (karar vermek de bir süreç) konuşacak birini bulabilmek. Hem kendim için hem de okuyucular için. Karşılıklı fayda yani... Bazen benim bir cümlem, bazen sizlerin bir yorumu okuyuculara faydalı olabilir veya karşılıklı fayda elde etmiş olabiliriz. Her türlü fayda iyidir bu yolda... Ancak yorumlarda, alaycı, hakaret, saygısızlık içerenler tabii ki silinecektir.

Bu ilk yazımı çok uzatmayacağım. Defalarca denemiş ve halen denemekte olan biri olarak bırakma sürecime siz de katılın, birlikte ilerleyelim.

Peki neden yazmak! Neden youtube değil, instagram değil veya başka bir sosyal medya platformu değil de sadece WEB sitesi? Çünkü yazmak ve okumak en etkili yöntem bana göre. Tube Insta gibi video yayınlar , günümüzdeki bu çerez tüketme alışkanlığı yüzünden kalıcı olması, etki etmesi çok sınırlı olduğunu düşünüyorum. Tabi ki faydalanmak lazım ama "kaydır" , "bir sonraki" tuşuna o kadar yakınız ki... Okumak ise ve yorum yazmak ise, aklın süzgecinden geçerek sizi yatıştıran, düşünmeye sevk eden bir iletişim kanalı. Amiyane tabirle, sindire sindire...

Ve tabi ki neden bu web sitesinde? sorusu.

Otomobil tutkunu hayatlardan kesitler diyerek VAGONDER, yani Station Wagon Otomobil Topluluğu'nu oluşturmuştuk. Mevcut kitlenin içinde de sigara sorunu olduğunu bildiğim için buradan başlamak da bir tercih oldu benim için. Ama otomobil merakı olmayanların da faydalanabileceği bir içerik olmasını umuyorum.

Hergün veya muntazaman aralıklarla yazacağım. Yeniden başlasam da yazacağım.

Bu arada günün mesajı şu olsun "Bıraktım" demeyin "Ara verdim" deyin. Bu aranın 3-5 gün veya ölene kadar olması bir kazanımdır. Hedef "Ömrümüzün sonuna kadar ara vermek" kesinlikle. Yorumlarda buluşalım...

Sevgilerle